Cumartesi aksami Turkiye`deydik!

Cumartesi aksami ozellikle cocuklar cok istedigi icin, Carassauga Kultur Festivali`ne bu yil ikinci kez katilan Turkiye`nin pavyonuna gittik. 20 yildan beri yapilan Carassauga Festivali buradaki cesit cesit insanin kulturlerini, yemeklerini, ulkelerini digerlerine tanitabilmesi icin dusunulmus, geleneksellesmis uc gun suren bir festival.

Kisin cocuklari goturdugumuz buz pateni arenalari yilin bu zamani her ulkenin gosteri mekanina donusturuluyor. Hazirliklar aylar oncesinden basliyor ve calisanlar gonullu olarak organizasyonda yer aliyorlar. Belki de bizim insanimiz genelde buralara diger ulkelerden gelen cogunluk gibi kopruleri yakip gelmediginden, cogu donmenin hayalinde olup, buralara ayaklarini saglam basmadigindan Turk organizasyonlari koklesip cogalamamis bir turlu, birlik olunamamis. Bu yuzden de bu festivale bu yil ancak ikinci katilisimiz.

Gecen yil benim restoranda calistigim doneme denk gelmisti. Festivalin yemek isini biz almis ve ben uc gun boyunca yemek standinda dur duraksiz calismak durumunda kalmistim. Sonunda festivale katilan tum ulkeler icinde yemek konusunda birinciligi almistik ama ne yalan soyleyeyim benim yorgunlugumu atmami saglayamamisti haber, oyle beter yorulduydum. Ustelik cocuklar, kocam, arkadaslarim gozumun onunde bensiz eglenmek durumunda kalmisti. Ya da onlar eglenirken ben calismak durumunda kalmistim!

Cumartesi aksam saat 8.30 gibi ordaydik, sahnede Grup Bogazici fasil caliyordu, costular, costurdular. Efes birasi bu sene de kosesindeydi. Yemek isini bir baska Turk restorani almisti ama menusu doner sandvic, doner-pilav, baklava ve sekerpareden olusuyordu. Akillilik etmisler, biz gibi onbes cesit yemege bulanmamislar. Biz yemeklerimizi tanitacagiz diye seferberlik ilan etmisdik de islim kebabindan gozlemeye, yaprak sarmadan asureye kalabaliga yemek yetistirecegiz diye gobegimiz catlamisti.

Arenanin bir kosesine cocuklari oyalamak icin balonlu, oyuncakli, kukla gosterili, el isi, resim yapmak icin donatilmis masali cocuk bolumu kurulmustu. Benim cocuklar onceden bildiklerinden hemen orayi istediler. Haliyle bana da gonlumce gezmeye imkan oldu, pek cok tanidik yuz gordum, kimiyle selamlastim, kimiyle sohbete daldim, kimi zaman sahnede soylenen sarkiyi mirildandim, alkis tuttum, ayagimla tempo yaptim, oynamadim ama oynayanlari seyrettim, malum bizim kanimiz kaynar, Efes`i de bulmusuz, fasil da var. Daha ne olsun!



Folklor gosterilerini cocuklarla seyrettik. Artvin, Silifke, Antep derken, davul gum gum vururken benim de kalbim gum gum vurdu. Sonra yine cocuklari birakip gezdim. Gezdim dedigim yer de boylu boyunca bir tur on dakika. Tekrar tekrar turladim. Meger Turkiye`den ne cok yiyecek geliyormus. Hamsi almam icin israr etti birileri. 'Karadeniz`den ozel getirtiyoruz' dedi. Almadim. Tezgahindan kipir kipir olmadikca... Sucuk, pastirma satiyorlardi, daha neler neler. Tek alisverisim Mehmet Efendi Turk kahvesi oldu. Bir de cocuklara Uludag gazozu. Bayiliyorlar.



Bir koseyi de kahve kosesi yapmislar, cezvelerin biri konuyor, biri iniyor ocaklarda. Tepsilerde tasiniyor salon boyu fincanlar. Fallar kapaniyor, bellerine singir singirli esarplari baglayanlar arada muzigin ritmiyle kahvecinin onunde oynuyorlar. Nerdeyse herkes Turk. Arada birkac Uzakdogulu yuz goruyorum, birkac Kanadali.

Cokca Turkiye brosurleri topladim, beni yabanci sandilar, yok dedim, Kanadali arkadaslarim icin aliyorum. Turkiye turist rehberi, haritasi, gezilecek, gorulecek yerleri diye olanlardan koydum cantama. O arada cocuklarimin yuzlerini boyamislar, oglum hayalet, kizlarin biri cicek kiz, biri kelebek kiz olmus.



Gittigimiz yerin iki arenasi var, diger arenaya da yine Italya yerlesmis, cocuklar gecen seneden biliyorlar, Italya`ya gidelim diyorlar, gidelim diyorum. O arada sahnenin onunde uzun bir insan kuyrugu halay cekiyor. Italya`nin kapisindan girerken de ilk once kulaga bir tangonun kivrak melodisi geliyor, bakiyorum, orada da sahnenin onunde ciftler dansediyor. Gece saat 11 civari, artik cosup ortaya dokulme zamani, muzik millet dinlemiyor, cagiriyor herkesi ortaya. Italya gecen sene dekorda birincilik odulu almisti, bu sene de cok guzel yerlesmisler arenaya. Sutunlariyla, tenteli dukkanvari yemek standlariyla, tablolariyla, eski Roma`li kostumlu calisanlariyla siir gibi olmus.

Boylece bir aksama Turkiye ve Italya gezisi sigdirip, gece yarisi eve donduk. Her nasilsa uykulari gelmemis ve acikmis cocuklara aksamustunden kalma bbqde pismis tavuklardan soguk sandvic yapip yaninda karpuzla menu yaptim, sonra gorduklerimizi cok sesli koro seklinde babaya anlattik. O gecen seneden hevesini aldigindan istememisti gelmeyi. Bizim anlatmalarimizdan sonra da gelmedigine pek eseflenmedi acikcasi. O da kafa dinleyerek sakin bir aksam gecirmis, iyi gelmis.

Bu sene genel organizasyon daha iyiydi, eksikler vardi ama seneye daha iyi olacagini dusunuyorum, burada yasayan, yasayacak olan Turkler icin gec bir baslangic da olsa devam etmeli, bir tek Carassauga degil, baska organizasyonlar da yapilmali. Cocuklarimiz icin...

*** Dedigim gibi, buradaki Turkler icin bu tur organizasyonlar yeni. Ve Carassauga`nin resmi sitesinde farkettim ki pavyonlar arasinda ne Turkiye adi, ne eglence programi, ne bir fotograf var! Telefon ettim, ozur dilediler, siteye e-mail ile yorum birakin ve ya fax yollayin dediler. Bitmis gitmis bir festivalin ardindan! Neyse, ben organizasyon yetkililerine bildirdim, hic olmazsa seneye bu durumu da halletmis olurlar. Bu arada Carassauga ile ilgili bir sitede dolasirken de Ermenilerin boyle bir dostluk, kultur festivaline politikayi karistirip aleyhimizde yazdiklarini uzulerek okudum. Festivalde dagittiklari brosurlere de basmislar ustelik :(