Sabah Hallerimiz !

Yaz gunu erken kalkmalari seviyorum ben. Sevmesem de kalkmam lazim o ayri. Sabahin korunde gun isigini gormek, kapiyi, pencereyi acip da o tatli serinlikle birlikte ciceklerin birbirine karismis kokusunu icime cekmek iyi geliyor. Gune baslamanin ilk uc dakikasinda hazirlanan kahvenin kokusu da yayildi mi eve, aman degmeyin keyfime. Sabah sporu yapiyorum oturdugum yerde! Hani her gun bol bol esnetin vucudunuzu diyorlar ya, hani streching dedikleri. Benim de oylesi isime geliyor, biliyorsunuz ben oyle bir-ki, bir-ki yoramam kendimi !

Once kocayi ise yolcu ediyorum, sonra bir kahve doldurup bir iki blog dolaniyorum, sonra cocuklari uyandiriyorum. Yarim saat fazla uyuyorlar kisa gore, zira okul otobusunu yakalama telasimiz yok artik, ben goturuyorum, biraz gec cikiyoruz. Kistan sonra bir t-shirt, bir pantolonla sokaga cikmak ne buyuk keyif, neydi o montlar, sapkalar, kar pantolonlari... ter atiyordum resmen onlar kapidan cikarken. Simdi gule oynaya sallaniyoruz, hafifledik ya !

Arabada ilk is bir radyo kanali ayarliyoruz. Hepimiz Daughtry seviyoruz, kanallardan birinde denk geliyoruz cok gecmeden, ne cok da caliyorlar onu, Spiderman-3 de soyledigi icin degil, onceden de caliyorlardi. Ya da gunluk sehir haberlerine takiliyoruz.

Okul otobuslerinin vizir vizir dolandigi saatler. Arkalarinda durup bekleyerek 5 dakikalik yolu 15 dakikaya cikartiyoruz, olsun, oyalanmayi seviyoruz zaten. Okulla ilgili anlatilmamis anilar o 15 dakikaya birbirleriyle yaristirilarak, sigdiriliveriyor. Okula yaklastigimizda bisikletle giden oglan korodan, annesinin yaninda yuruyen at kuyruklu kiz siniftan birinin arkadasi cikiyor. Digeri tanidik yuz aramaya cama yapisiyor, buluyor, eller sallaniyor. Cocuklari ve annelerini yaya gecidinden gecirmeye gorevli kadin stop isaretini kaldiriyor, trafik duruyor, ne kadar genc bu seferki, halbuki ben 60-70 lik tontonlar gormeye ne cok alismistim !

Okulun bahcesine girerken ,cocuklari indirmeye sirali arabalarin kaldirim kenari kuyruguna takiliyoruz, gorevli ogretmenler kapilari acip, cocuklarin inmesine yardimci oluyor, sabah sabah gulumseyen, selamlasan insanlar gormek de iyi geliyor. Neyse ki kisa suruyor selamlasip gulusmeler de arabanin icinde yerlere serpilmis su siselerinden, biskuvi kagitlarindan, kitaplardan olusan daginikliga takilmiyor gozleri. Utanir miyim ki. Yooo! Ben her zamanki gibi cocuklu ev, cocuklu araba daginik olur tesellimle icimi ferah tutuyorum zaten.

Lara ve ben gidenlere el sallayip, sonra ne yapacagimizi kararlastiriyoruz, eve donmek ikimizin de icinden gelmiyor, gezmek istiyoruz. Yaz geldi ya...

*** Gunun aksami Lara gunun yorgunluguyla ogle uykusunu sarkitmisken, arkadasim kendi cocuklari ve cocuklarimi sinemaya Firehouse Dog goturmusken, kocam alisverisdeyken, ben de yorgunluk kahvesi icerken sabah hallerimizi yaziverdim, birkac gun daha diyet yazimi en basta gormeye tahammul edemiyecektim zira :) Tembellestim ben, tembellestim yazmaya. Yok, yok, kendime de haksizlik etmiyeyim, vakitsizim, kendime vakitsizim !