Demek ki Boyle Boyle Baslaniyormus!

Dordumuz hizli adimlarla binaya giriyoruz. Park yeri bulmakta zorlanmistim, kocaman camlarin onunde birikmis insanlari gorunce sasirmiyorum. Keske biraz daha erken cikabilseydik evden. Okuldan geldiler, yediler, ictiler derken... Biraz da ben sallandim galiba. 4-30-6.00 arasi demislerdi, o saatler arasi herhangi bir zaman olabilecegini dusunmustum niyeyse. Oyle degilmis. Baslamislar. Katilim formunu acele dolduruyorum. Digerlerini yukaridaki kalabaligin icinde birakip, Lara`yla merdivenleri ucarak iniyoruz, salonun kapisinda ne tarafa yollayacagimi bilemez dururken biri gelip Lara`yi aliyor,'ben gotururum' diyor. Bana da yukari cikip, kalabaligin arasinda diger anne babalar gibi cocugum ne yapiyor! diye seyretmesi kaliyor.

Bir aktivite olsun diye secmistim cimnastigi Lara icin. Evin icinde hep kosarak yuruyen, tirmananilabilir hic bir yeri kacirmayan, tv seyrederken sekilden sekile giren enerjik kizim bir yerlerine zarar vermeden bedenini kullanmayi ogrensin istedim klube yazdirirken. Lara`nin ogretmeni Monika daha ilk dersin sonunda hic tecrubesi olmayan 4.5 yasimdaki kizimin esnekligi ve her soyleneni hemen anlayip yapabilmesiyle cok sasirdigini soyledi. Derslerde Lara cok eglendi. Monika eglenerek yapmasini da cok olumlu buluyordu. Ben de seyrederken sasiriyordum. Denge aletinde o kadar rahat yurumesini, trambolinde hic dusmeden surekli ziplamasini, barfiksde kendisini yukari cekisini gordukce Monika`ya hak vermeye basladim. Monika israrla Haziran sonu yapilacak secmelere Lara`yi getirmemi soyluyordu. En son dersler bittiginde karneye 'getirmeyi unutma!' diye not da dusunce artik 21 Haziran Lara tryout notunu yapistirdim buzdolabi ustune. Goturecektim.

Camlarin onunde anne,babalar...Kimi sandalyelere oturmus, kimi salonda yer degistiren cocuklarini takiple ayakta ordan oraya yer degistiriyorlar. Lara bir grubun icinde kendi gibi oniki cocugun yaninda en sona oturmus. Koclari, Ukrayna`li Olga cok guzel bir kadin. Her bir hareketten sonra Lara`nin saclarini oksuyor, sirtini sivazliyor, not alan asistanina birseyler soyluyor, basini sallayisindan olumlu seyler diye algiliyorum ama grupta oyle becerikli kizlar var ki Lara aralarinda oyun cocugu gibi. Secmeler bes yas grubu icin. Calismalar Eylul`de basliyormus, Lara da Eylul`de tam bes oluyor. Sorun olmazmis. Iki yandan toplanmis uzun saclarini saga sola savura savura merakli gozlerle etrafini seyrediyor sirasini beklerken. O da en az ben kadar saskin gorduklerine eminim. Onlu yaslardaki kiz, erkek cocuklar her aletin ustunde her biri gosteri niteliginde hareketler yapiyorlar. Kimbilir ne zamandir calisiyorlar. Bu secmeler, yarismalar icin yetistirilecek cimnastikcileri kesif icin. Lara`yi da secerlerse haftada 4 saat antreman olacakmis gibi birsey biliyorum. Daha buyukler haftada 9-25 saat calisiyorlarmis.

Kizlar sulun gibi. Yuruyusleri bile bir baska. Adi ustunde, Artistik Cimnastik! Yaptiklarini gorunce Monika`nin karneye yazdigi geliyor aklima. 'Simdiden gelecegini gorebiliyorum Lara`nin...' diyor. Eh! Secerlerse, haftada o kadar calisirsa, bir de severse ben bile goruyorum Lara`yi aletlerin ustunde onlar gibi!

Bakiyorum, 'kopru kur' diyor Olga. Lara kollarini yanlis koyup masa gibi yapiyor, Olga kollari duzeltiyor, hoop, kopru oluyor kizim. 'Bacaklarini ac' dediginde ise acip yapisiyor yere, Olga sasiriyor. Barfiksde kendini yukari cekerken, bacaklarini cirpistiriyor, 'duz tut' diyor Olga. 'Ayaklarini one uzat, bacaklarini yukari cek, kafana degdir' diyor, yapiyor. Oksaniyor basi yine. Kagida notlar aliniyor.

Bir saat boyunca salonda seyrettigim belki otuz belki kirk cocuktan buyuleniyorum. Sonra etrafima bakiyorum, gururla gulumseyen, aralarinda konusan yuzler goruyorum, hak veriyorum. Benim cocuklar bile Lara`nin her hareketinde heyecanla cama yapisip 'yapti, bravo!' cigliklari atiyorlar, digerlerini hayranlikla seyrediyorlar.

Bitiyor. Salonun kapisinda Lara`yi alirken, heyecanla cevap bekliyorum. 'Haftaya carsamba bildirecegiz' diyorlar. Bir hafta var, nasil beklenecek!

Bir hafta beklemiyorum, ertesi gun ariyorlar.' Lara`yi Munckin Competitive Program icin sectik. Koc Alex sizi Temmuz`da arayacak detaylar icin' diyor telefondaki ses. 'Peki' diyorum, seviniyorum. Hem de cok. Alex de Ukraynali. Bas koc! 30 seneden fazla sampiyonalarda kocluk yapmis. Uluslararasi Cimnastik Federasyonu`ndan (FIG), olimpiyat derecesinde atletler yetistirdigi icin, onur belgesine layik gorulmus. Salonda surekli dolasan, koclarla, cocuklarla ilgilenen beyaz sacli adam oymus demek ki.

Lara`ya soyluyorum, kucaklayip opuyorum munckinimi. 'Gecmis miyim' diyor. 'Yine gidecek miyim derslere' diyor, gecmese de gidecekti zaten. Hurrrayyy! diyor. Seviniyor, zipliyor, zipliyor, zipliyor, zipliyor...